Κρυφές διαδρομές

Καμιά φορά, όταν δεν είμαι καλά, όταν τα πράγματα με πνίγουν και ο κόσμος γύρω μου κλείνει επικίνδυνα, όταν μου λείπουν άνθρωποι, ή απλά όταν δεν έχω διάθεση, κάνω μια βόλτα μυστική. Επιλέγω μια εναλλακτική διαδρομή για μια γνωστή πορεία, ελπίζοντας να ανακαλύψω κρυφές γωνιές αυτής της πόλης.

Τις προάλλες έκανα το ίδιο πηγαίνοντας από την Πειραιώς στο Φάληρο. Διάλεξα ένα μικρούτσικο στενάκι και το περπάτησα. Είδα νεοκλασσικά, είδα ετοιμόροπα κτίρια, είδα μια τσιγγάνα με το παιδί της να βάζει την πραμάτεια της σε ένα φορτηγό, είδα δυο λιβάδια. Ένα με μαργαρίτες και ένα με τσουκνίδες. Σαν τη ζωή ένα πράμα: μαργαρίτες και τσουκνίδες να φυτρώνουν ταυτόχρονα.

Είδα μέλισσες και τις άκουσα να βουίζουν. Μύρισα την άνοιξη που ήρθε ξαφνικά. Έπαιξε με τα μαλλιά μου ο ήλιος και εγώ χαμογέλασα.

Την επόμενη φορά που τα πάντα φαντάζουν σκοτεινά, δοκιμάστε το. Μια κρυφή διαδρομή. Και κρατήστε την μόνο για πάρτη σας...