Έπαθα κατάθλιψη. Πού πήγε η υπόλοιπη; Πού είναι η έκθεση που τόσο αγαπήσαμε/αγάπησα;;; Δεν ξέρω αν ήταν τα μικρά παιδικά μου βήματα, ή ίσως η αναμονή, αλλά η έκθεση παλιά μου φαινόταν τεράστια. Θυμάμαι υπήρχε ειδικό χαρτζηλίκι από τον μπαμπά. 20 ευρώ για βιβλία. Τότε που τα βιβλία ήταν φτηνότερα και η λαχτάρα γι'αυτά μεγαλύτερη.
Χτες βρέθηκα ξανά στην έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι. Σε ένα τέταρτο την είχα δει όλη. Έψαχνα να βρω τα υπόλοιπα περίπτερα, αλλά πουθενά. Σε μια άλλη έκθεση στην αγαπημένη Διονυσίου Αεροπαγίτου ένας από τους εκδότες μας είχε πει ότι δεν έρχονται Πειραιά. Προβλήματα με το Δήμο.. Δεν υπάρχει πάρκινγκ, παίρνουν κλήσεις, η έκθεση δεν διαφημίζεται με αποτέλεσμα οι πωλήσεις να είναι μικρές.
Κι όμως είναι τόσο όμορφη, έτσι όπως περπατάς κοντά στη θάλασσα με τα φώτα από τα ιστιοπλοϊκά να καθρεφτίζονται στο νερό...
Μία έκκληση: μην αφήσετε την έκθεση να πεθάνει! Είναι πραγματικά κρίμα.. κι αν δεν το κάνει κάποιος για μας, ας το κάνει για τις παιδικές μας αναμνήσεις.. αυτές που έκαναν την έκθεση να μοιάζει (ή να είναι) τεράστια.
ΥΓ. Εγώ πάντως τα βιβλία μου τα πήρα.. Σώτη Τριανταφύλλου και Χαρούκι Μουρακάμι... η συνέχεια to a bookstore near you!!
2 σχόλια:
Εγώ πήρα το Αιγαίο του Βενέζη και τον εμπορο των εθνων του παπαδιαμαντη! Το Βιλιοπωλειον της εστιασ ειναι σταθερή αξία! Κι εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η έκθεση στο Πασαλιμάνι, μια τελευταία αναμνηση πρωτού φύγω για Χαλκίδα!
Είναι πράγματι κρίμα να χάνονται εκθέσεις βιβλίων και να μην φιλοξενούνται πια σε γνώριμα στέκια. Και εγώ λυπήθηκα πολύ ειδικά για την έκθεση στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
Καλώς σε βρήκα
Δημοσίευση σχολίου